دانلود پایان نامه

از قبیل آیا صورتهای مالی تهیه شده توسط شرکتها، برای استفاده بانک ها جهت اعطای تسهیلات اعتباری مفید هستند و آیا که مسئولین اعطای تسهیلات در بانکها، با تکنیک های تجزیه و تحلیل صورتهای مالی آشنایی کافی دارند، میباشد. نتایج بدست آمده از این پژوهش نشان می دهد، اول آنکه صورتهای مالی تهیه شده توسط شرکتها جهت اعطای اعتبار توسط بانک ها مفید نمی باشند و دلایل عمده آن نیز نارسایی موجود در صورتهای مالی ذکر گردیده است که عبارت است از به موقع نبودن صورتهای مالی، عدم وجود صورتهای مالی میان دوره ای، عدم وجود صورتهای مالی برآوردی و…. دوم آنکه، مسئولین دایره اعتبارات با تکنیک های تجزیه و تحلیل آشنایی کافی ندارند و علت اصلی آن هم عدم وجود آموزش لازم می باشد بطوریکه اکثر مسئولین دایره اعتبارات با تکنیک های تجزیه و تحلیل آشنایی کافی ندارند و جهت تجزیه و تحلیل فقط عمدتاً از نسبتهای مالی استفاده می کنند و از سایر فنون تجزیه و تحلیل استفاده چندانی نمی شود و حتی اگر از نسبتهای مالی استفاده می کنند از نسبتهای مالی که میتواند توانایی بازپرداخت بدهی را تا حدودی ارزیابی نماید استفاده نمی کنند و تنها تعدادی از نسبتهای مالی معروف را استفاده نموده و از سایر نسبتهای مالی لازم و ضروری صرف نظر می کنند و علت آن هم نداشتن دانش کافی در رابطه با تکنیک های مختلف تجزیه و تحلیل است.
ایزدپناهی در پژوهشی ” میزان اتکای بانکهای تجاری به اطلاعات صورتهای مالی در اعطای تسهیلات به واحدهای اقتصادی در ایران ” در سال 1371 را بررسی کرد. محقق در این تحقیق به دنبال پاسخ سؤالاتی از قبیل آیا اعطای تسهیلات بیشتر متکی به وثایق دریافتی از مشتریان می باشد و آیا صورتهای مالی تهیه شده توسط واحدهای اقتصادی در ایران برای بانکهای تجاری کارآیی لازم را دارد، می باشد. براساس بررسی های تجربی تحقیق مشخص شد که اولین عامل مؤثر در اعطای تسهیلات، اخذ وثیقه می باشد و صورتهای مالی از اهمیت کمتری نسبت به عوامل دیگر برخوردار بود و دلیل عدم اجرای قراردادها بر اساس مفاد پیش بینی شده، عدم نظارت کافی بر طرح ها و نبود تعداد کافی کارشناس خبره مورد نیاز بانکها بود. افزون بر این، علیرغم دریافت تضمین کافی، مطالبات معوق ناشی از عدم بازپرداخت تسهیلات توسط مشتریان سیر صعودی داشته و دلیل آن، نامساعد بودن وضعیت نقدینگی با توجه به شرایط تورمی موجود و عدم وجود اطلاعات کافی جهت بررسی دقیق در هنگام پرداخت تسهیلات بوده است. بانکها می توانند بر اساس این، وضعیت مشتری را بررسی و با توجه به وضعیت مشتری تصمیم گیری نمایند و از مخاطرات مصون بمانند. صورتهای مالی در مرحله تصمیم گیری اهمیت زیادی دارند و می توانند به عنوان ابزاری مهم جهت بررسی وضعیت مشتری، کارآیی مدیریت و ظرفیت مالی ایفا نقش نماید. در ایران بدلیل مشکلات و نارساییهای عدیده در وضعیت و موقعیت مناسبی قرار ندارد.
آقای فلاح پور (1383) در پژوهش خود با نام ” پیش بینی درماندگی مالی شرکتها با استفاده از شبکه های عصبی مصنوعی ” انجام شد که در این پژوهش از روش تحلیل همبستگی استفاده شد. در این پژوهش مدل تحلیل ممیزی چندگانه و شبکه های عصبی برای پیش بینی درماندگی مالی شرکتهای بورس مورد بررسی قرار گرفته است. یافته های این پژوهش حاکی از این است که اگر چه با استفاده از تحلیل ممیزی امکان پیش بینی درماندگی مالی وجود دارد، ولی مدل های یاد شده در مقایسه با شبکه های عصبی مصنوعی از کارآیی کمتری برخوردار هستند.
دکتر سلیمانی (1381) در رساله دکتری خود با عنوان ” بررسی شاخص های پیش بینی کننده ورشکستگی ” به پیش بینی ریسک ورشکستگی شرکتها با استفاده از مدل Z آلتمن پرداخت. در این پژوهش در واقع اعتبار مدل یاد شده در بازار ایران مورد بررسی قرار گرفته است. روش مورد استفاده در این پژوهش اقتصادسنجی و همبستگی بوده است. یافته های این پژوهش حاکی از این است که مدل یاد شده از توانایی مناسبی برای پیش بینی ریسک ورشکستگی شرکتها برخوردار است.
مطالعات انجام شده در خارج از کشور
در سال 1966 ، ویلیام بیور برای بررسی توان نسبتهای مالی در پیش بینی درماندگی مالی، از تجزیه و تحلیل تک متغیری استفاده کرد. او در این تجزیه و تحلیل بیشتر از نسبتهایی استفاده کرد که مربوط به جریانات نقدی می شدند. در این پژوهش، بیور عدم توانایی شرکت به انجام تعهدات مالی را به عنوان درماندگی مالی تعریف کرد. در این تحقیق، بیور 30 نسبت مالی را که تصور می کرد بهترین شاخص برای سلامت مالی یک شرکت هستند انتخاب کرد. سپس این نسبتها را به شش گروه تقسیم کرد. این شش گروه عبارت بودند از : نسبتهای مربوط به جریان نقدی، نسبتهای بدهی به کل دارایی، نسبتهای دارایی های نقد شونده به کل دارایی، نسبتهای دارایی های نقد شونده به بدهی های جاری، نسبتهای فعالیت (گردش) و نسبتهای سود خالص. نتایج تحقیق او نشان داد که نسبت جریان نقدی به کل بدهی بیشترین دقت را در پیش بینی درماندگی مالی شرکتها تا پنج سال قبل از وقوع آن را دارد.
داده کاوی و تاریخچه پیدایش آن
امروزه متخصصین وآگاهان، توسعه تجارت جهانی را منوط به توسعه تجارت الکترونیک دانسته و همچنین بانکداری الکترونیک و استفاده از تکنیکها، مدل ها و ابزارهای مناسب را نیز موجب حضور موفق تر مؤسسات مالی و بانکها در عرصه رقابت و تجارت جهانی قلمداد می نمایند. بانکها در فضای رقابتی کسب و کار امروزی با مسائل و مشکلات عدیده ای همگام با تغییرات محیطی و اقتصا
دی روبرو هستند که با توسعه تکنولوژی و حجیم و پیچیده تر شدن فعالیتها، این امر بیش از پیش ملموس بوده، که از آن جمله می توان به پدیده ریسک اشاره نمود. به واقع ریسکها در ذات فعالیتهای بانکی و مالی نهفته اند. از آنجایی که از لحاظ نظری حذف ریسک غیر ممکن می باشد بنابراین می بایست با مدیریت بر آن به عنوان تنها راه حل ممکن اقدام نمود. با مطالعه در حوزه مدیریت ریسک با تکنیکها، روشها و ابزارهای گوناگونی روبرو می شویم که لازمه بکارگیری آنها تشخیص نوع ریسک و متناسب با آن ابزارهای اندازه گیری و کاهش ریسک می باشد. نتایج بررسی های به عمل آمده در خصوص مدلهای مورد استفاده در مدیریت بر انواع ریسک ها نشان داده است که بکارگیری الگوها و مدلهای داده کاوی از مدلهای مناسب در این زمینه می باشد.
2-5-1: گام های داده کاوی
به طور کلی گام های اجرای داده کاوی در تمام منابع یکسان نیستند ولی آنچه که تقریباً در بین همه آنها به صورت مشترک وجود دارد، کشف دانش را دارای مراحل تکراری زیر می دانند :
پاکسازی داده ها : از بین بردن نویز و ناسازگاری داده ها
یکپارچه سازی داده ها : ترکیب چندین منبع داده
انتخاب داده ها : بازیابی داده های مرتبط با آنالیز از پایگاه داده
تبدیل کردن داده ها : تبدیل داده ها به فرمی که مناسب برای داده کاوی باشد مثل خلاصه سازی و همسان سازی
داده کاوی : فرآیند اصلی که روال های هوشمند برای استخراج الگوها از داده ها به کار گرفته می شوند.
ارزیابی الگو : مشخص کردن الگوهای صحیح و مورد نظر توسط معیارهای اندازه گیری
ارایه دانش : نمایش بصری تکنیکهای بازنمایی دانش برای ارایه دانش کشف شده به کاربر
به عبارت دیگر به دلیل آنکه هدف داده کاوی در نهایت یافتن الگویی است که بتوان داده های موجود را در آن بسط داد و از مدل ساخته شده جهت تصمیم گیری برای داده های آینده بهره جست، بنابراین همان گونه که گفته شد تمامی این فرآیند در راستای طرح یک فرضیه بر مبنای الگوی کشف شده از داده های خام چیده شده است.

با بکارگیری مدلهای مورد نظر، داده کاوی در توصیف داده ها به شرح ذیل کمک می نماید :
خلاصه سازی و به تصویر درآوردن داده ها
خوشه بندی
تحلیل لینک
خوشبختانه در سالهای اخیر بکارگیری تکنیک داده کاوی و برنامه ریزی در جهت کاربردی تر و به تبع آن مکانیزه و سیستمی تر نمودن آنها توانسته است به سازمان های مالی کمک های فراوانی در جهت مدیریت بر بحران ها و ریسک ها نماید. همچنین از عوامل دیگری که سبب گردید داده کاوی در کانون توجه این تحقیق قرار گیرد، مسئله در دسترس بودن حجم وسیعی از داده ها و انبار داده در بانک ها می باشد که این امر، نیاز شدید به استخراج دانش سودمند از این داده ها را ملموس تر نموده است. این موضوع با پیدایش مفهوم داده کاوی نیز هماهنگ می باشد.
شاید بتوان لوول56 (1383) را جزء اولین کسانی دانست که گزارشی در مورد داده کاوی ارائه نموده است. بطور جدی پژوهش در این زمینه از اوایل دهه 90 آغاز گردیده است. در این رابطه پیاتتسکی و شاپیرو57 (1991) و هافمن و نش58 (1995) مقالاتی ارائه و بالاخص کاربرد آن را در مسائل اقتصادی و بانک های آمریکا مطرح نمودند.
2-5-2: کاربردهای داده کاوی
داده کاوی بطور همزمان از چندین رشته علمی بهره می برد نظیر : تکنولوژی پایگاه داده، هوش مصنوعی، یادگیری ماشین، شبکه های عصبی، آمار، بازیابی اطلاعات، محاسبات با سرعت بالا.
داده کاوی در حوزه های مختلفی کاربرد داشته که محمدی پور میزان نفوذ داده کاوی در صنایع مختلف را به صورت جدول یک اعلام نموده است.
جدول 2-1 : میزان نفوذ داده کاوی در صنایع مختلف
مدیریت ارتباط با مشتری
1/26%
بانکداری
9/23%
بازاریابی مستقیم
3/20%
شناسایی جرم
8/18%
وب کاری
1/10%
خرده فروشی
1/10%
بیمه
7/8%
مالی و لیزینگ
2/7%
تجارت الکترونیک
8/5%
امنیت و ضد تروریسم
3/6%
سرمایه گذاری و بورس
9/2%
منبع : محمدی پور، 1388
همانطور که ملاحظه می کنید بجز شناسایی جرم، امنیت و ضد تروریسم و کمی وب کاری الباقی به طور مستقیم دارای حجم عظیمی از داده های مالی می باشند. بنابراین داده کاوی در میان اطلاعات مالی بیشترین سهم را دارا می باشد.
برخی از کاربردهای داده کاوی در حوزه مالی که تحقیقات داخلی زیادی در رابطه با آن کار شده است عبارت است از : 1. داده کاوی و مشتریان 2. داده کاوی و بانک 3. داده کاوی و ورشکستگی4. داده کاوی و تقلب 5. داده کاوی و سیستمهای اطلاعات حسابداری 6. داده کاوی و پیش بینی های مالی 7. داده کاوی و هزینه یابی 8. داده کاوی در حسابرسی
بکارگیری تکنیک های داده کاوی در حوزه اعتبارسنجی
داده کاوی به طور گسترده برای مدیریت ریسک در صنعت بانکداری مورد استفاده قرار میگیرد. مدیران بانک نیاز به آگاهی از اینکه مشتریانی که خرید و فروش می کنند آیا قابل اعتماد و اطمینان هستند یا نه، ارائه کارت اعتباری جدید مشتریان، تمدید اعتبار مشتریان موجود، و موافقت با وام ها اگر اطلاعات در مورد مشتریان نداشته باشد می تواند تصمیم های ریسک داری باشند. داده کاوی میتواند با تعیین اینکه کدام یک از مشتریان مایل به پرداخت بدهی های خود هستند به کاهش ریسک بانکهایی که کارت اعتباری به مشتریان ارائه می دهند کمک کند.
اعتبارسنجی یکی از ابزارهای مدیریت ریسک مالی می باشد. اعتبارسنجی می تواند برای قرض دهنده موقع قرض خیلی مهم باشد. سابقه درخواست کننده های خوب و
بد وام می تواند برای تهیه مشخصات درخواست کننده های خوب و بد وام مورد استفاده قرار بگیرد.
همچنین داده کاوی میتواند اعتبار رفتار وام گیرنده گان وام های پرداخت قسطی، رهن، و وامهای کارت اعتباری را با استفاده از خصوصیاتی از قبیل سابقه اعتبار، مدت استفاده، مدت اقامت را استنتاج کند. رتبه بندی به وام دهنده کمک می کند تا مشتری را ارزیابی کرده و تصمیم بگیرد که مشتری کاندید خوبی برای وام هست یا نه و دارای ریسک می باشد. مشتریانی که برای دوره های زمانی زیادی با بانک همکاری دارند، در وضعیت خوبی قرار می گیرند، و آنهایی که درآمد بالایی دارند احتمال زیادی برای دریافت وام دارند تا آنهایی که مشتری جدیدی بوده و سابقه ای در بانک ندارند یا آنهایی که درآمد پایینی دریافت می کنند. با دانستن احتمال عدم پرداخت مشتریان بانک در موقعیت بهتری برای کاهش ریسک قرار دارد.
بررسی، سنجش و اندازه گیری اعتبار مشتریان در مؤسسات اعتباری، امروزه یکی از مهمترین تصمیمات مالی به شمار می آید.

دسته بندی : پایان نامه ها

دیدگاهتان را بنویسید